Licht meten

Voor de komst van automatisch geregelde camera's maakten fotografen gebruik van een losse belichtingsmeter, waarmee de hoeveelheid licht werd gemeten. Dit was als meetmethode niet bijzonder nauwkeurig. In de jaren 70 van de twintigste eeuw kwamen er camera's op de markt die een ingebouwde belichtingsmeter hadden waarmee de hoeveelheid licht op de film kon worden gemeten. In principe werken moderne digitale spiegelreflexcamera's nog steeds met een ingebouwde belichtingsmeter maar deze is gekoppeld aan één of meer van de drie variabelen die we in de camera gebruiken om de belichting aan te passen: de filmgevoeligheid, het diafragma en de sluitertijd.

De manier waarop de ingebouwde lichtsensor meet, kan meestal worden ingesteld op een bepaald deel van het beeld, of als gemiddelde over het gehele beeld. Afhankelijk van de compositie en het onderwerp wordt de gewenste methode geselecteerd. Onder normale omstandigheden zal de foto als geheel geen grote contrasten bevatten en kiezen we voor een gemiddelde. Bij een foto van het maanoppervlak daarentegen zal onderbelichting van de ruimte rondom de maan geen probleem zijn en kiezen we voor het maanoppervlak om de belichting te bepalen. Doen we dat niet dan krijgen we een foto die deels over- en deels onderbelicht is.

Artikel details

Artikel ID:
72
Categorie:
Datum toegevoegd:
31-01-2021 11:11:11
Aantal bekeken:
4
Beoordeling (Stemmen):
(0)

Gerelateerde artikelen